خود فتوّت نيست در هردو جهان * برتر از انصاف دادن در نهان وان كه زو انصاف نايد آشكار * از ريا كم خالى افتد ياد دار مرد ره انصاف نستد از كسى * ليك از خود داد انصاف او بسى بدان كه انصاف عوام در معاملات مشروع و معقول و اختلاطات با يكديگرست ، ليكن مرتبهء ادنى انصاف خواصّ انكسار نفس است و خود را قابل و مستعدّ اين اعتقاد گردانيدن كه او را ترجيحى نفسى بر هيچ آفريده نيست تا بسبب اين معنى در اكتساب كمالات دينى و استكمال معارف يقينى كوشد . حكايت حضرت سيد شريف قدّس اللّه سرّه در حالت ارتحال از دار فنا به عالم بقا پسر خود را ابّد اللّه افادته محمدا وصيّت فرموده گفت اى پسر من وصيّت من با تو همين است كه همه كس را به از خود دانى . مثنوى مهى بايدت لطف كن با كهان * مبين هيچ‌كس كم ز خود در جهان تو آنگه شوى پيش مردم عزيز * كه مر خويشتن را نگيرى به چيز